11 Eylül 2011 Pazar

Medcezir

Ayrılık acısı, terk edilme acısı, yaşarken ölen bir sevdanın çığlıkları, bunlar kapımın çalan yolkluğunda..Gidişin ağır yaralı bir ceylanın yaşama umudunu bıraktı bu adama, gidişin her bir şarkıya cilalattı acımı, gidişin bir mevsim çağ atlattı yaşananlara, gidişin..Hani geri gelmeyeceğini biliyorum dedim ya sana sadece gidiini uzatmak istedim izlemek için, son kez sarıldık, son kez paylaştık bir yatağı son kez yemek yaptın bana ama son kez sevemezdin, neden mi çünkü sevginin ilki sonu olmaz bebeğim, hiç sevmemiştin beni, konforlu bir mola yeriydim sana, şimdi okusan karşı çıkardın bilirim ama seven pes etmez, gider, kalır, savaşır, yorulur ama pes etmez, sevdayı ölümsüz ve yenilmez yapan budur, sense en naif olma çabanla en hoyrat cümleleri kurdun bana, "seviyorum ama bitmeli" dedin, sipariş verir gibi bakkala, biten senin molandı bebeğim. Demiştim ya sana, istediğin zaman git ben acılara alışkınım, ilk kez bir dediğiimi yaptın haliyle son kez de aynı zamanda, ama bu kadar da gaddar olmasaymışsın keşke. Bak zaman geçiyor, yazlıklar valizlerde, bir çok şey oluyor hayatımızda, alışıyorumdur da yokluğuna ama böyle bazı bazı, ara sıra aslında sık sık kanatıyorum yaramı oynayarak anılarla, seni de merak ediyorum aslında, hiç özlüyor musun bizi, beni olmasa da ? Neyse bebeğim, mikrop kaparsın sen dokunma..